Αναρτήθηκε από: makis | Ιουλίου 13, 2009

Πληροφορίες απο τον κ Β Γκατσο (χημικο) για την διαθεση υγρων αποβλητων

Ζητησα την βοηθεια του χημικου κ Γκατσου οχι μονο σαν επιστημονα αλλα και σαν κατοικου της Ερμιονιδας που εχει σηκωσει καθε μικρο πετραδακι να ψαξει απο κατω για πληροφορίες. Πληροφορίες καθε ειδους που θα βρειτε στα πολυτιμα βιβλία του .

Οταν τον ρωταω λοιπον ξερω πως εχει την συνολικη εικονα της επαρχιας στο μυαλο του εικονα που καθοδηγει τις επιαστημονικες του γνωσεις σε εγκυρα μονοπατια.

Δυο λοιπον τα ερωτηματα.

1. Η διοχετευση των υγρων του βιολογικου (αγνωστου BOD5) με τελικο αποδεκτη τον κολπο της Κοιλαδας καθως και

2.Η εγκατασταση ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ καθαρισμου στον χωρο δεματοποιησης στον Σταυρο Διδυμων με διοχετευση των υγρων που θα παραγονται απο την συμπιεση 6¨1 στα ρεματα απο κατω που οδηγουν η στους Φουρνους η στο Καταφυκι.Ποιος θα ειναι ο τελικος αποδεκτης αυτων των φορτιων και τι ειδους φορτια ειναι αυτα.

Και οι απαντησεις του

Για το θέμα 1.

 Κανένας βιολογικός δεν μπορεί να πάρει άδεια λειτουργίας αν δεν έχει εγκεκριμένη ΜΠΕ (μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων).

Αυτή είναι η πρώτη και βασική έγκριση για την λειτουργία του.

Χωρίς αυτήν οποιαδήποτε λειτουργία είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ.

Αν έχει την ΜΠΕ εγκεκριμένη ένας σταθμός βιολογικού καθαρισμού (εννοείται πάντα αστικών λυμάτων και όχι βιομηχανικών και που ονομάζεται πλέον Κ.Ε.Λ. ,κέντρο επεξεργασίας αστικών λυμάτων) μπορεί να λειτουργήσει αλλά δεν μπορεί να διαθέσει ΠΟΥΘΕΝΑ τα επεξεργασμένα λύματα, δηλαδή το νερό που μένει από την επεξεργασία, δηλαδή ούτε στην επιφάνεια του εδάφους, ούτε στον έδαφος υπογείως ούτε στην θάλασσα. Για να το κάνει αυτό πρέπει να έχει υποβάλει μελέτη διαχείρισης των επεξεργασμένων λυμάτων και να έχει εγκριθεί.

Αν η έγκριση έχει δοθεί για την θάλασσα, που είναι ο κανόνας για τους κοντά στη θάλασσα σταθμούς τα απορριπτόμενα λύματα πρέπει να έχουν τέτοια χαρακτηριστικά που να επιτρέπεται η διάθεσή τους στη θάλασσα υπό συνεχή παρακολούθηση.

Άρα ο βιολογικός Κρανιδίου πρέπει να έχει και ΜΠΕ εγκεκριμένη και εγκεκριμένη άδεια διαχείρισης (διάθεσης) επεξεργασμένων λυμάτων με αποδέκτη τη θάλασσα.

Δεν είναι μόνον το BOD5, είναι δεκάδες οι παράμετροι που πρέπει να παρακολουθούνται πριν διοχετευτούν τα επεξεργασμένα λύματα στη θάλασσα.

Και είναι γεγονός ότι για περιοχές ιδιαίτερου κάλους όπως είναι η περιοχή της Κοιλάδας το σωστό είναι το ΚΕΛ Κρανιδίου να είναι τελευταίας τεχνολογίας για να δίνει το νερό του για πότισμα.

Για φανταστείτε πώς θα νοιώθουν αυτοί που θα κάνουν μπάνιο όταν ξέρουν ότι επιπλέουν κηλίδες επεξεργασμένων λυμάτων από τον αγωγό. Μόνο ψυχολογικά πάρτε το.

Για το θέμα 2.

Για να δοθεί άδεια δεματοποίησης πρέπει και εδώ να υπάρξει εγκεκριμένη ΜΠΕ μέσα στην οποία περιγράφονται τα πάντα που αφορούν το περιβάλλον, και κυρίως οι στρώσεις με ειδικά υλικά του όλου χώρου, του χώρου αποθήκευσης των δεμάτων και φυσικά τι γίνεται με τα τυχόντα υγρά αποστράγγισης.

Συνήθως γράφουνε ότι υγρά δεν υπάρχουν, αλλά αυτά δεν τα δέχεται το ΣτΕ.

Είναι υποχρεωμένοι να περιγράψουν τον χώρο, πού και πώς θα συγκεντρώνονται τα υγρά.

Η χημική σύσταση αυτών δεν είναι ποτέ γνωστή γιατί όχι μόνον κάθε φορά υπάρχει διαφορά στα απορρίμματα, αλλά γιατί γίνονται και συνεχείς χημικές αντιδράσεις.

Η διάθεση αυτών των υγρών σε ρέματα ή στην επιφάνεια του εδάφους, στο υπέδαφος ή στη θάλασσα απαγορεύεται απολύτως για τον λόγο ότι είναι αδύνατον να συμφωνούν με τις προδιαγραφές.

Άρα ή θα φτιαχτεί επιτόπου κέντρο για την επεξεργασία τους ή η ΜΠΕ και η μελέτη διαχείρισης υγρών θα γράφει ότι από μια δεξαμενή φορτώνονται για να πάνε κάπου.

Προσοχή, τα υγρά αποστραγγίσεως δεν είναι αστικά λύματα, ούτε βιομηχανικά λύματα.

 Η ΜΠΕ πρέπει να προσδιορίζει τι είναι. Δηλαδή πρέπει να κάνει χημικές αναλύσεις, γιατί τα αστικά απορρίμματα έχουν μέσα πεταμένα πράγματα κάθε μορφής οπότε τα υγρά αποστραγγίσεως κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστούν ως επικίνδυνα απόβλητα, οπότε η διάθεσή τους στο ΚΕΛ Κρανιδίου απαγορεύεται απολύτως, αλλά και κανένας φορέας δεν τα δέχεται στην Ελλάδα.

 Μόνον ειδικοί φορείς που τα στέλνουν με μεγάλα έξοδα στο εξωτερικό.

Τα υγρά αυτά μπορεί να χαρακτηριστούν και ως μη επικίνδυνα και η ΜΠΕ να γράφει ότι μπορούν να πάνε στο ΚΕΛ. Δύσκολο πράγμα ο καθορισμός τους, αφού ούτε αστικά λύματα είναι, ούτε βιομηχανικά λύματα, αλλά ακαθόριστα υγρά που ΠΡΕΠΕΙ με χημικές αναλύσεις να καθοριστούν.

Γι αυτό και στον ΧΥΤΑ συγκεντρώνονται σε δεξαμενή και μετά επιστρέφουν στο σωρό των σκουπιδιών του ΧΥΤΑ.

Αυτό είναι λύση ευπρόσδεκτη και καλή.

 Αν όμως θελήσουν να τα πάνε κάπου, το θέμα είναι πολύ δύσκολο γιατί από χημική άποψη σίγουρα θα χαρακτηριστούν επικίνδυνα απόβλητα.

Η διάθεση τους ιδιαίτερα σε ρέματα με βεβαιότητα πηγαίνει για ένα μικρό Ασωπό.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι η άγνοια των νόμων ( ή η δήθεν άγνοια) από όλους που διαχειρίζονται αυτά τα έργα, ενώ η περιφέρεια ξέρει πολύ καλά τους νόμους και έχει μεγάλη εμπειρία. Ας βγει μπροστά και να πει δέκα πράγματα.

Σε όλα αυτά βέβαια υπάρχει και ένας άλλος νόμος, το κοινωνικό συμφέρον και οι λόγοι υγείας. Έστω ότι το ΣτΕ υποχρεώνει το ΚΕΛ Ερμιόνης να μη πετάει τα επεξεργασμένα λύματα στη θάλασσα αφού δεν έχει άδεια. Τότε βέβαια σταματάει η λειτουργία του και τα ξαναρίχνει στα λιμάνια!

Όμως ένας πολίτης πάει στο ΣτΕ το οποίο απαγορεύει αυτή τη διάθεση ακατέργαστων λυμάτων στη θάλασσα!

Τότε κλείνουν οι αγωγοί και μένουν τα λύματα στα σπίτια μας.

Αυτή η σειρά δίνει στην τοπική αυτοδιοίκηση τον αέρα να κάνει ό,τι θέλει. Αλλά κάποτε πρέπει να γίνεται το σωστό.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: